Parafia Szewna jest jedną ze starszych parafii tutejszej okolicy. Już w XV wieku wymieniano Szewną (Siewną) jako wieś należącą do klucza kunowskiego majątku biskupów krakowskich. Parafia została erygowana przed rokiem 1326. Należał do niej cały teren obecnego Ostrowca Świętokrzyskiego. Historyk J. Długosz w księdze uposażeń diecezji krakowskiej pisze o r. 1440, że Szewna należąca do biskupa krakowskiego ma kościół drewniany ku czci św. Mikołaja poświęcony, którego kolatorem jest kanonik kielecki. Był nim wówczas ks. Stanisław Czajka z Nowego Dworu herbu Dębno. Kanonia ta nazywała się szewieńską, gdyż z pól szewieńskich pobierała dziesięcinę. Kościół w Szewnie, jak wspomina J. Długosz w r. 1440, był drewniany. W XVII wieku został rozebrany, a z jego drzewa zbudowano szkołę. Potem stanął w Szewnej kościół murowany, ale mały, ciemny, bez bocznych naw, bez kaplic i wieży. W 1657 r. złupiony i znieważony przez Szwedów. W 1755 roku kościół ten rozebrano, a materiał użyto do nowego, obecnego kościoła. Tak powstał obecny kościół parafialny, który ma bardzo orginalną budowę bazylikową w stylu póżno - barokowym w nawiązaniu do świątyni jerozolimskiej (Santa Sanctorum). Znajduje się tam kaplica podziemna. Swoim nakładem wymurował go ks. Sebastian Pisulewski kanclerz, oficjał sandomierski, kanonik opatowski, pleban szewieński. Zaprojektował też całe otoczenie: plebanię, wikarówki, dom dla służby. Architektem i dozorcą budowy tegoż kościoła był ks. Józef Karsznicki z zakonu jezuickiego. Przy budowie zatrudnieni byli: majster Mikołaj Pawłowski oraz malarz Walenty Micznowski, stolarz Franciszek Miler z Sandomierza i cieśla Sebastian. Kościół zbudowany jest częściowo z kamienia i częściowo z cegły. Cały kompleks architektoniczny stanowi zabytek wysokiej klasy w woj. świętokrzyskim. Zdobi go piękny fronton między dwoma bocznymi wieżami. Kościół ma trzy nawy. Za prezbiterium ośmioboczna rotunda. Wielki wkład w uratowanie od zniszczenia plebanii i innych obiektów włożył ks. I. Grynfeld, a także ks. Wł. Gąsiorowski, ks. Edward Szatowski - proboszczowie tej parafii. Parafia posiada akta parafialne od 1797 r. Kościół ostatnio był restaurowany w latach 1972-1985.

W parafii jako proboszczowie pracowali:

Ks. Jan Hilary Kasztulski, zmarł w 1679 r., ks. Andrzej Zdziechowicz przez 4 lata, ks. Jan Jerzy Konrad (1706-1740), ks. Jakub Dziekanowicz (1740-1762), ks. Sebastian Pisulewski (1762-1800), ks. Franciszek Kamieński (1806-1826), ks. Antoni Uryniecki (1826-1836), ks. Ignacy Grynfeld (1837-1883), ks. Józef Kijanka (1883-1898), ks. Jan Skórzyński (1898-1902), ks. Teofil Banaszkiewicz (1902-1907), ks. Edward Szatowski (1908-1919), ks. Władysław Gąsiorowski (1919-1933), ks. Symforian Paszkiewicz (1933-1949), ks. Leon Rafalski (1949-1960), ks. Marcin Popiel (1960-1991), ks. Jacek Beksiński (1991-1992), ks. Stanisław Kolasa (1992-2003).

Z parafii pochodzą kapłani:

ks. Florian Rafałowski, ks. Andrzej Wróblewski, ks. Stefan Kryj, ks. Andrzej Marszałek, ks. Lech Siekierski, ks. Kazimierz Buczak, ks. Andrzej Sala, ks. Andrzej Świątek, ks. Krzysztof Barański, ks. Janusz Chamera, ks. Andrzej Rdzanek, ks. Sławomir Spychaj, ks. Jacek Błosiński, ks. Wiesław Bujak, ks. Mariusz Kozłowski.