KS. MARCIN POPIEL

ZDJĘCIA ZWIĄZANE Z KS. MARCINEM POPIELEM

Marcin Popiel urodził się 21 III 1904 roku w Kurozwękach, w dawnym powiecie stopnickim, województwie kieleckim. Pochodził z rodziny ziemiańskiej - Popielów herbu Sulima z przydomkiem Chościak. Z tej rodziny pochodziło wielu ludzi wybitnych i zasłużonych dla Kościoła w Polsce. W rodzinie Popielów Marii z Mańkowskich (1878 - 1962) i Pawła Popiela (1870 - 1936) była piątka dzieci: Maria, Zofia, Marcin, Jadwiga, Stanisław. Matka była osobą bardzo religijną. Dzięki niej przed wojną do posiadłości w Kurozwękach zjeżdżali artyści, pisarze, ludzie wybitni. Ojciec Paweł zajmował się przede wszystkim hodowlą koni. Dzieci Popielów otrzymały staranne i kompletne wykształcenie. Marcin jako najstarszy syn miał dziedziczyć majątek, stąd najpierw nauka i matura w Gimnazjum Klasycznym Nowodworskiego w Krakowie, a potem roczny pobyt w majątkach rodzinnych w Wielkopolsce, które jako wzorcowe miały służyć młodemu dziedzicowi w zdobywaniu doświadczenia.

W 1923 roku, Marcin Popiel wyjechał po dalsze nauki do Wiednia, gdzie zdobywał wiedzę z dziedziny prowadzenia gospodarstw, a potem przeniósł się do Nancy we Francji. I tym razem była to szkoła o profilu leśnym. Dyplom i stopień inżyniera nostryfikował w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie w 1927 roku. Służbę wojskową odbywał w Grudziądzu, Stargardzie, Zambrowie i Tarnowie. Przez osiem lat od 1929 - 1937 roku, zarządzał majątkiem w Kurozwękach i Kotuszowie. We wrześniu 1937 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Sandomierzu. Z myślą tą nosił się już wcześniej. Decyzję podjął u swego kierownika duchowego ks. prof. Konstantego Michalskiego, rektora UJ. Po wybuchu wojny alumn Marcin przedostał się przez Wisłę i w Seminarium Duchownym we Lwowie kontynuował przez półtora miesiąca studia duchowne. Po wkroczeniu Sowietów do Lwowa wrócił do Sandomierza. Za zgodą biskupa opuścił seminarium, aby zająć się rodziną i majątkiem. W 1944 roku władza ludowa ma mocy dekretu o reformie rolnej brutalnie usunęła z pałacu kleryka Marcina wraz z matką i rodziną. Wypędzeni znaleźli przytułek na plebani w Wiązownicy. Marcin Popiel wrócił do seminarium i 15 XII 1945 roku w Sandomierzu przyjął święcenia kapłańskie.

Do parafii Szewna przybył 12 I 1946 roku i związał się z nią i ziemią świętokrzyską na ponad 45 lat życia. W rozległej parafii jaką była Szewna, ks. Marcin już w 1946 roku zaczął odprawiać Msze Święte poza świątynią parafialną. Na początku w szkole, a potem w zbudowanej kaplicy w Chmielowie. Później stanęły kaplice w: Gromadzicach, Miłkowie, Jędzejowie, Jędrzejowicach i Mirkowicach. Wszystkie te kaplice budowane były bez zezwolenia władz, dlatego księdza dotknęły liczne kolegia karne, grzywny pieniężne i brutalne szykany władz komunistycznych. Do udręczonej przez wojnę ludności wśród której, tak dużo było wdów, sierot wojennych, tak dużo biedy, wyszedł ks. Popiel z ofiarnym sercem i dłonią. Już w 1946 roku zorganizował pierwsze w dziejach Szewny przedszkole, któremu na pół roku odstąpił swój pokój by później umieścić je w Domu Katolickim. Założona przez niego Stacja Opieki nad Matką i Dzieckiem codziennie karmiła około 150 niemowląt i dzieci, oraz służyła opieką fachowych pielęgniarek. W 1963 roku otrzymał godność Szambelana Tajnego Jego Świątobliwości Pawła VI czyli prałata. Był jednym z pierwszych w Polsce, który rozpoczął w parafii duszpasterstwo rodzin, organizując w tym celu Poradnictwo Rodzinne. Urządzony przez Księdza Dom Katolicki służył nie tylko do ćwiczeń duchowych, ale i akcji diecezjalnych, Studium Duszpasterskiego, ruchu oazowego. Został odznaczony Złotą Odznaką Towarzystwa Walki z Kalectwem. W czasie stanu wojennego, dzięki znajomościom Księdza Prałata do Szewny napływały z Francji obfite dary, także leki, dzięki czemu utworzono tam aptekę darów. W 1985 roku Jan Paweł II mianował go Protonotariuszem Apostolskim czyli infułatem. Cztery lata później Ksiądz Infułat został wpisany do Księgi Zasłużonych dla Ostrowca Św.

Umarł 22 VII 1991 roku. W imieniu całego społeczeństwa ostrowieckiego nad trumną przemawiał prezydent miasta Lech Janiszewski. Lokalna prasa, informując o jego śmierci nazwała go "Piewcą Hymnu Miłości". Ks. inf. Marcin Popiel został pogrzebany na cmentarzu parafialnym w Szewnie wśród swoich parafian.

LITERATURA

Pisma ks. Marcina Popiela i dokumenty archiwalne parafii Szewna


Opracowania

Opracowanie:
I. Buśko , M. Gumuła., M. Ochocka, ks. W Taraska

Autor: Krzysztof Koza (e-mail: admin@bizony.com gg: 1400973)
Tekst pochodzi ze strony : www.bizony.com